Mijn getuigenis:
Innerlijke onrust, eenzaamheid, onzekerheid, continu op zoek zijn
naar lust, bevestiging, acceptatie en liefde maar ook steeds ergens willen zijn waar
ik niet was. Dit is zo’n beetje hoe ik me een lange tijd heb gevoeld nadat mijn relatie
na bijna 6.5 jaar was stukgelopen. Deze periode ging ik vaak uit om maar niet alleen
te hoeven zijn, had ik een verslaving opgebouwd om contacten te leggen (vooral met
vrouwen), ik rookte veel, vond mijn voldoening in vrouwelijke aandacht, sex, uitgaan,
drank en was alles behalve gelukkig met mezelf! Later werd er door een psycholoog
waar ik uiteindelijk hulp bij heb gezocht vastgesteld dat ik ADHD zou hebben en bovenstaande
symptomen hierdoor te verklaren waren. Een manier om rust te vinden zou volgens mijn
psycholoog zijn om het medicijn ‘Ritalin’ te gaan gebruiken waar ik zelf erg weinig
voor voelde op dat moment.
Ik was toen 22, op een dag leerde ik in het Zeeuwse Renesse
een meisje kennen (Leonie) waarmee ik bevriend raakte. We spraken zo nu en dan af
en Leonie vertelde mij over de rol die het christelijk geloof in haar leven speelde.
Ik kon me hier zelf erg weinig bij voorstellen maar merkte door de manier waarop
ze vol liefde, enthousiasme en overtuiging over ‘haar God’ sprak dat het een ontzettend
grote en belangrijke rol speelde in haar leven. Ik kreeg van haar een boekje met
de titel “waarom Jezus” en een muziek-cd van Youth Alive (christelijke worship /
praise muziek). Na het lezen van het boekje en keer op keer luisteren naar de muziek
(die ik meteen al erg mooi vond ben ik uit nieuwsgierigheid maar toch ook erg sceptisch
begonnen met bidden.
Ik merkte dat het bidden op één of andere voor mij onverklaarbare
manier effect had en dat het me rust gaf, ik had bijvoorbeeld in gebed gevraagd of
God de pijn wilde wegnemen die door het missen van mijn ex-vriendin nog steeds erg
aanwezig was. Ik vond hier echt rust door en heb uiteindelijk ook voor mezelf een
moeilijk hoofdstuk kunnen afsluiten.
Steeds vaker begon ik de bijbel te lezen en
ging ik op internet op zoek naar ervaringen van mensen die net zoals ik bezig waren
om het christelijk geloof te ontdekken. Ik vond veel informatie op de real-life website
en langzaam begon ik steeds meer vertrouwd te raken met het “onbekende” en “ontastbare”
waar ik al die jaren ervoor zoveel afstand van hield. Helemaal onbekend was ik trouwens
niet met het christendom gezien ik op een christelijke basisschool heb gezeten en
altijd erg onder de indruk was van de bijbelverhalen en de liedjes die we in de klas
gezamenlijk zongen.
Op een dag kreeg ik een mailtje van Leonie, het was een uitnodiging
voor haar doopfeest en ze vroeg me of ik het leuk zou vinden om hierbij aanwezig
te zijn. Ze zou zich 29 januari 2005 laten dopen in een baptistenkerk in Emmer-Compascuum.
Ik ben daar die zaterdag naartoe gereden, het was een lange rit, maar daar in het
kerkje aangekomen werd ik ontzettend leuk ontvangen. De mensen daar waren zo ontzettend
open, lief en gastvrij! Behalve Leonie kende ik niemand en niemand kende mij maar
toch had ik het gevoel dat ik tussen bekenden stond! (ik had dat nog nooit eerder
zo ervaren). Omdat ik al vrij vroeg aanwezig was had ik ruim de tijd om met mensen
te praten en tijdens de gesprekken kwam ik erachter dat iedereen zijn of haar eigen
“verhaal” had. Ik voelde me erg op mijn gemak, dat was zeker!
De doopdienst begon
en nadat de band wat mooie nummers had gespeeld begon de voorganger uit te leggen
wat er precies zou gaan gebeuren. Er werden die dag 4 mensen gedoopt (3 jongens en
Leonie). één voor één kwamen ze naar voren en vertelden ze hun verhaal. Het greep
me ontzettend aan hoe open en eerlijk één van die jongens in tranen vertelde dat
hij in zijn verleden veel had gevochten, gestolen, in de jeugdgevangenis had gezeten
en veel vrouwen pijn had gedaan. Hij wilde deze periode afsluiten en omdat hij op
een soortgelijke manier zoveel rust en liefde in zijn leven had leren kennen wilde
hij ‘zijn oude leven’ afsluiten en een nieuwe start maken (samen met God) doormiddel
van deze doop. Ik had de tranen in mijn ogen en kippenvel over mijn hele lichaam,
iets in mij voelde erg onrustig maar ik kon het gevoel niet plaatsen.
Toen er twee
jongens waren gedoopt deed de voorganger een oproep, hij vertelde dat als er iemand
aanwezig was die zich ook wilde laten dopen diegene zijn of haar hand op mocht steken.
Het ‘vreemde gevoel’ in mijn lichaam werd erger en erger maar ik ik durfde mijn hand
niet op te steken. (ik was inmiddels gekomen voor de doop van Leonie)
Als laatste
werd Leonie gedoopt.
Tot mijn verbazing deed de pastor een tweede oproep. Hij vertelde
sterk het gevoel te hebben dat er iemand was die met een strijd worstelde. (ik dacht
bij mezelf, ‘zou ik dat zijn?’ ) trillend van onzekerheid ging mijn hand de lucht
in, heb ik hevig emotioneel en aangeraakt mijn getuigenis verteld en ben ik die dag
gedoopt! Na afloop was er feest, de band speelde (toeval of niet) veel nummers van
de cd die Leonie mij eerder had gegeven, mijn hart ging tekeer, ik voelde me alsof
ik op wolkjes liep en kon me amper beseffen wat er die dag allemaal was gebeurd.
Ik kwam immers alleen maar even kijken!
Na ‘mijn doop’ was ik vastbesloten een kerk
te gaan zoeken maar omdat Leonie niet in de buurt woonde, het contact tussen ons
langzaam verwaterde en mijn leventje helaas weer langzaam terug begon te vallen in
het oude vertrouwde (uitgaan, drank, roken, aandacht zoeken etc.) is er van een kerk
zoeken weinig meer gekomen.
Augustus 2005 (7 maanden later) besloot ik om na mijn
zomervakantie in Italië samen met mijn een vriend nog een weekendje te gaan ‘feesten’
in het Zeeuwse Renesse. Renesse is voor mij bekend terrein omdat mijn oma hier een
vakantiehuisje heeft.
Die zaterdagavond hadden we flink ‘ingedronken’, haren netjes
in de gel, lekker luchtje op en waren we klaar om in het dorp de leuke meiden te
gaan zoeken. Eenmaal in het dorp aangekomen viel het ons op dat er veel jongeren
(+/- 70) rondliepen in groene polo’s met daarop een christelijke tekst. Ik dacht
bij mezelf: ‘hier moet ik meer van weten!’ en stapte erop af! Het bleek te gaan om
een evangelisatieactie van kerken uit Utrecht en Amsterdam om jongeren door middel
van muziek, dans en gesprekken een beeld te geven van het christelijk geloof. Ik
raakte in gesprek met een vrouw ‘Esther’, het was een erg goed gesprek en ik vertelde
hoe ik het geloof in mijn leven ervaarde, hoe ik door Leonie God had leren kennen
en hoe ik 7 maanden daarvoor was gedoopt en nog steeds op zoek was naar een leuke
moderne kerk waar ik mij op mijn gemak zou voelen.
Esther vertelde me dat ze zelf
ook uit de buurt van Utrecht kwam en daar ook naar een (evangelische) kerk ging,
mijn mond viel open van verbazing. (ik wist zeker dat dit geen toeval was!) Deze
avond ben ik nog twee keer teruggelopen, heeft Esther nog met ons gebeden en heb
ik mijn telefoonnummer aan haar gegeven. Die avond is er van uitgaan weinig meer
gekomen. Ik was echt ontzettend geraakt door wat mij zojuist was overkomen.
Twee
weken later (eind augustus 2005) belde Esther me op om te vragen of ik nog een keer
in de kerk wilde komen kijken. Dit heb ik toen gedaan en het voelde meteen goed,
laagdrempelig, erg moderne muziek, leuke band, en ontzettend lieve mensen waarbij
ik me meteen meer dan welkom voelde. Door de kerk begon mijn interesse en vertrouwen
op God echt te groeien en heb ik besloten een aantal dingen in mijn leven anders
te gaan doen dan dat ik was gewend.
December 2005 werd er in onze kerk een oproep
gedaan om naar New Orleans te gaan om daar na de ramp (Orkaan Katrina) te helpen.
Ik ben hier met een grote groep (mensen uit onze kerk in Utrecht en uit Amsterdam)
naartoe geweest om daar echt alles te geven wat we konden (eten koken / uitdelen,
huizen leeghalen / herbouwen, praten / bidden met mensen, etc.) aan mensen die werkelijk
alles zijn verloren door de ramp. (ouders, kinderen, familie, huis etc.) Dit was
een erg zware, emotionele maar ook een bijzondere en mooie tijd. Het heeft mij persoonlijk
erg veranderd en ik ben erdoor gaan inzien en gaan waarderen hoe ontzettend goed
ik het heb.
Later heb ik ook binnen de kerk mijn ‘plek’ gevonden en is mijn jongensdroom
(teksten schrijven en zingen) uitgekomen. Ik ben nu als zanger deel van de kerk-band
(aanbiddingteam) en we leiden met elkaar de zondagdiensten op muzikaal gebied. Dit
ervaar ik echt als een cadeautje!
In 2006 is er weer een groep (63 jongeren) naar
Renesse geweest om daar met jongeren over het christelijk geloof te praten en doormiddel
van muziek, dans en drama te laten zien dat wij als christenen helemaal niet zo saai
zijn als de meeste mensen denken! Ik was hier zelf ook bij en het was echt geweldig
om nu aan de andere kant van de lijn te mogen staan!
Het was een geweldige ervaring
om met jongeren te praten en te ervaren hoeveel nieuwsgierigheid en interesse er
is naar het christelijk geloof. Mensen stonden soms in de rij om met ons te praten!
Ik heb erg goede gesprekken gehad en juist omdat ik zelf het vorige jaar nog aan
de ‘andere kant’ stond kon ik een levende getuigenis zijn voor anderen!
Om nog even
terug te komen op het begin van mijn verhaal, mijn leven is sinds ik God heb toegelaten
echt 180 graden veranderd! Ik heb mijn rust gevonden, ben nu echt gelukkig en ervaar
zoveel liefde! Ook is er van ADHD nog maar weinig te merken en hoor ik mensen nu
juist vaak zeggen: ‘Tim, je bent zoveel rustiger geworden hoe komt dat toch?’ Het
antwoord is voor mij duidelijk. God ‘klopte’ mijn leven lang al op mijn deur maar
door mijn oude manier van leven heb ik dat kloppen nooit willen horen.
Ik heb uiteindelijk
die ‘deur’ opengedaan maar je mag weten dat God zal blijven kloppen.
De keuze om
wel of niet open te doen is aan jou!
Openbaringen 3:20 “Zie, Ik sta aan de deur en
Ik klop. Indien iemand naar mijn stem hoort en de deur opent, Ik zal bij hem binnenkomen
en maaltijd met hem houden.”
Tim
